Kliniklerde iletişim, kayıt ve ölçüm akışları üzerinde çalışırken otomasyonun değerini yaptığı işlem sayısıyla değerlendirmemeye başladım. Benim için asıl soru, hangi tekrarın kaldırıldığı ve insanın hangi noktada daha iyi karar verebildiği.
Açık kurallarla yapılabilecek işi belirle.
Sistem, insanın devralacağı noktayı ve ihtiyaç duyacağı bilgiyi görünür tutar.
Önce ekibin dikkatinin nereye gittiğine bakmak
Aynı bilgiyi bir yerden başka yere taşımak, mevcut kaydı aramak veya konuşmanın hangi aşamada kaldığını anlamaya çalışmak günün içinde görünmez işler oluşturuyor. Bunların bazıları açık kurallarla yürütülebilir. Bazıları ise ancak konuşmanın bağlamını bilen biri tarafından anlamlandırılabilir. İkisini ayırmadan otomasyona başlamak, işin zor kısmını görünmez kılabilir.
Bu yüzden önce mevcut akışın nasıl çalıştığını tarif etmeye çalışıyorum. Hangi adım tekrarlanıyor, hangi bilgi eksik kalıyor, nerede yorum gerekiyor? Bir işlemin sık yapılması tek başına otomasyona uygun olduğu anlamına gelmez. Hatalı yapıldığında ne olacağını ve hatanın nasıl fark edileceğini de baştan düşünmek gerekiyor.
Hızlı yanıtla iyi karşılamayı karıştırmamak
Bir sistemin hemen cevap vermesi, kişinin sorusunu anladığı anlamına gelmiyor. Özellikle belirsiz veya birbirine bağlı sorularda, akıcı bir yanıt eksik bilgiyi örtebilir. Ben genel süreç bilgisini aktarmakla kişiye özgü değerlendirme yapmak arasındaki sınırı işin tasarımına yerleştirmek istiyorum. Sınırın yalnızca bir dipnotta kalması yeterli değil.
Otomasyonun hangi durumda devam edeceği kadar, hangi durumda duracağı da belirli olmalı. Bilgi eksikse bunu anlaşılır biçimde gösterebilmeli. Kişinin sorusu farklı bir sorumluluk alanına geçtiğinde doğru ekibe aktarılabilmeli. Bir sistemin her soruya cevap üretmesi, benim için her zaman iyi çalıştığının göstergesi değil.
İnsana devretmek de tasarlanacak bir iş
Bir görüşme ekibe geçtiğinde, devralan kişinin önünde işe yarayan bir özet bulunmalı. Ne soruldu, hangi genel bilgi verildi, hangi nokta açık kaldı? Bu bilgi eksikse otomasyon yalnızca konuşmaya bir katman daha eklemiş olur. İnsan tekrar başlar; karşıdaki kişi de zaten anlattığını yeniden anlatır. Devri, akışın başarısızlığı değil normal bir parçası olarak tasarlıyorum.
Özetin kendisi de ölçülü olmalı. Bir modelin yorumu, kişinin söylediği gerçek bilgi gibi görünmemeli. Emin olunmayan noktalar açık kalmalı. Ekip gerektiğinde asıl bağlama dönebilmeli. Böylece otomasyon, insanın kararını gizlice belirleyen bir özetten çok, karar vermeyi kolaylaştıran bir yardımcıya dönüşebilir.
Arka plandaki iş de görünür olmalı
Kayıt güncellenmiş mi, işlem tamamlanmış mı, bir adım bekliyor mu? Bunların farkını görmek gerekiyor. Bir ekranın sessiz kalması, her şeyin yolunda olduğu anlamına gelmez. Aynı şekilde bir isteğin gönderilmiş olması da karşı tarafta başarıyla işlendiğini kanıtlamaz. Bu ayrımları sistemin içinde ve ekibin gördüğü dilde korumaya çalışıyorum.
Buradaki teknik işler, günlük operasyonun güvenilirliği için var. Eksik işlem fark edildiğinde kimin bakacağı ve nasıl toparlanacağı belli olmalı. Ekibin sürekli arka planda ne olmuş olabileceğini tahmin etmesi gerekiyorsa, otomasyonun kazandırdığı zamanın bir kısmı başka bir yerde geri harcanıyor demektir.
Kazancı insanın yapabildiği işte aramak
Otomasyon sonrasında ekibin daha fazla kişiye mesaj göndermesi tek başına yeterli bir değerlendirme değil. Gereksiz tekrar azalmış mı, açık kalan işler bulunabiliyor mu, kişi uygun ekibe daha anlaşılır biçimde geçiyor mu? Bu soruları birlikte sormayı tercih ediyorum. Sayısal bir sonuç yayımlamak için de gerçekten ölçülmüş ve bağlamı bilinen veriye ihtiyaç var.
ClinicOS üzerinde düşündüğüm klinik işletim sistemi vizyonu da bu günlük ihtiyaçlarla ilişkili. Bu hâlâ geliştirme aşamasındaki bir ürün; bütün sorunları çözmüş bir sonuç gibi anlatmıyorum. Fakat tasarım yönüm net: Yazılımın etrafında yeni iş üretmek yerine, ekibin asıl işine daha çok dikkat ayırabileceği bir düzen kurmak.
İyi bir otomasyon, insanın yerini belirsizleştirmez; ne zaman ve hangi bilgiyle devreye gireceğini açıklaştırır.

Büyüme, pazarlama, tasarım, ürün ve veriyi aynı işin parçaları olarak ele alıyorum.
Biraz daha yakından ↗